Post Description

_


Come and See / Idi i Smotri (1985)



IMDB 8.3 van 125K stemmen


In het Wit-Rusland van 1943, graven twee jongens in een met zand gevulde geul op zoek naar verlaten geweren om zich bij de Sovjet partizanen aan te sluiten. Hun dorpsoudste waarschuwt hen om de wapens niet op te graven, omdat dit verdenkingen van de Duitsers zal wekken. Een van de jongens, Flyora, vindt een geweer en wordt later door de partizanen gerekruteerd tot burgerwacht met een lage rang. Wanneer de partizanen klaar zijn om verder te gaan, beveelt commandant Kosach dat Flyora achterblijft in het kamp. Verbitterd en teleurgesteld trekt Flyora het bos in waar hij Glasha, een jong meisje dat als verpleegster in het kamp werkt, ontmoet en een band met haar opbouwt, tot het kamp plotseling wordt aangevallen door Duitse parachutisten en bommenwerpers. Flyora wordt getuige van de wreedheden door de Nazi’s en verliest langzaam zijn onschuld en ook zijn geest. 

Het Sovjet-Russische “Idi I Smotri” (Come and See) wordt algemeen beschouwd als één van de meest krachtige en verontrustende oorlogsfilms (of eigenlijk anti-oorlogsfilm) ooit gemaakt. De hallucinerende reis van regisseur Elem Klimov naar de gruwelijke onmenselijkheid van oorlog, uitgevoerd door het Duitse Rijk toen ze Rusland binnen vielen, is een film gemaakt van puur vakmanschap, lef en mededogen. Hoewel de film gemaakt werd onder supervisie van de door de Sovjet gecontroleerde cinema, woedt de film tegen onderdrukking en de vreselijke prijs die betaald werd door bescheiden en arme mensen in een grootschalig politiek conflict. Het is een visioen van de hel op aarde, in contrast met momenten van onaardse schoonheid en de beklijvende grootsheid en waanzin van Apocalypse Now. Net als Coppola’s klassieker is dit geen film die oorlog enigszins romantiseert of overspoeld met sensatiezucht en patriotisme. 


Come and See is grimmig, somber en een angstaanjagend realistische weergave van een getormenteerde bevolking uit WOII wat niet eerder verfilmd is.


Het verhaal:

De film begint met een wazige scène van een onbekende man die in het Wit-Rusland van 1943  opdrachten opdraagt naar een niet zichtbare groep mensen. Het wordt duidelijk dat het hier om een groep kinderen gaat die zich bezig houden met oorlog spelletjes en in het zand graven naar verborgen of verstopte wapens die daar tijdens eerdere conflicten zijn aangebracht. Een van hen is de jonge Florya (Aleksey Kravchencko) , die er van droomt om een heroïsche partizaan te worden en zijn vaderland te verdedigen. Hij wil zich, tegen de wil van zijn familie in, graag aansluiten bij de verzetsbeweging. Wanneer zich enkele gebeurtenissen ontvouwen, wordt hij geaccepteerd in een gevechtseenheid en komt hij onder de vleugels van een groep soldaten. Florya is jong en onbevangen en staat te popelen om goed werk te leveren, maar wordt afgehouden door de commandant. Hierna ontmoet hij de zachtaardige Glasha, en ontstaat er een hechte vriendschap, totdat de Duitsers het dorp infiltreren.



Dit is een behoorlijk zware, dramatische oorlogsfilm. Dus niet opzetten als je in een luchtige bui bent. Steengoede film die je één keer in je leven gezien moet hebben.